انواع حساب متاگلد؛ Standard، ECN، Elite و ارز دیجیتال

ب تیم بروکرچی ۱ ماه پیش مطالعه در ۱۳ دقیقه
انواع حساب متاگلد؛ Standard، ECN، Elite و ارز دیجیتال

مقایسهٔ کامل چهار نوع حساب متاگلد با عدد و مثال: حداقل سرمایه، اسپرد، اهرم و کمیسیون؛ محاسبهٔ نقطهٔ سربه‌سر ارتقا به Elite و روش سه‌سؤالی برای انتخاب حسابی که با سرمایه و حجم واقعی شما بخواند.

انتخاب نوع حساب، تصمیمی است که بیشتر معامله‌گران در سی ثانیه می‌گیرند و ماه‌ها با پیامدش زندگی می‌کنند. حسابی که انتخاب می‌کنید تعیین می‌کند هر معامله چقدر برایتان هزینه دارد، چه اهرمی در اختیارتان است، و چه مقدار سرمایه باید از ابتدا قفل کنید.

متاگلد چهار خانوادهٔ حساب دارد: Standard، ECN، Elite و Crypto. این مقاله هر چهار را باز می‌کند، تفاوت واقعی‌شان را با عدد نشان می‌دهد، و در انتها یک روش ساده می‌دهد تا خودتان تشخیص دهید کدام به شما می‌خورد.

جدول مقایسه در یک نگاه

ویژگیStandardECNEliteCrypto
حداقل سرمایه~۱۰۰ دلار~۵۰۰ دلار~۲۰۰۰ دلار~۵۰۰ دلار
اسپرد از۰٫۳ پیپ۰٫۳ پیپ۰٫۱ پیپمتغیر
حداکثر اهرم۱:۴۰۰۱:۴۰۰۱:۳۰۰۱:۵۰
مناسبشروع و سرمایهٔ کممعامله‌گر فعالحجم بالاتمرکز بر رمزارز

سه چیز در این جدول فوراً به چشم می‌آید و هر سه معنای عملی دارند. اول اینکه فاصلهٔ سرمایهٔ ورودی بین Standard و Elite بیست برابر است. دوم اینکه اهرم در Elite کمتر از Standard است — که در نگاه اول عجیب به نظر می‌رسد. سوم اینکه حساب رمزارز اهرم بسیار پایین‌تری دارد. هر سه را در ادامه توضیح می‌دهیم.

حساب Standard؛ نقطهٔ شروع منطقی

با حدود ۱۰۰ دلار باز می‌شود و اسپردش از ۰٫۳ پیپ شروع می‌شود. برای کسی که تازه وارد بازار شده یا می‌خواهد با سرمایهٔ محدود شروع کند، این حساب کاملاً کافی است.

نکته‌ای که باید بدانید: اسپرد شروع ۰٫۳ پیپ در Standard با اسپرد شروع ۰٫۳ پیپ در ECN یکی است. یعنی از نظر هزینهٔ اسپرد پایه، ارتقا از Standard به ECN به‌خودی‌خود صرفه‌جویی مستقیمی در اسپرد نمی‌آورد. تفاوت این دو در جای دیگری است که در بخش بعد می‌گوییم.

برای چه کسی مناسب است: تازه‌واردها، کسانی که با کمتر از ۵۰۰ دلار شروع می‌کنند، و کسانی که هنوز حجم معاملات ماهانه‌شان کم است.

توصیهٔ عملی: اگر مطمئن نیستید کدام حساب مناسبتان است، با Standard شروع کنید. ارتقا به حساب بالاتر بعداً ممکن است، اما سرمایه‌ای که در حساب سنگین‌تر قفل کرده‌اید به‌سادگی آزاد نمی‌شود.

حساب ECN؛ برای معامله‌گر فعال

با حدود ۵۰۰ دلار باز می‌شود، اسپردش هم از ۰٫۳ پیپ شروع می‌شود و اهرمش تا ۱:۴۰۰ است.

ECN مخفف Electronic Communication Network است و به مدلی اشاره دارد که در آن سفارش شما مستقیم‌تر به شبکهٔ تأمین‌کنندگان نقدینگی می‌رسد. مزیت اصلی این مدل معمولاً در کیفیت اجرا خودش را نشان می‌دهد، نه در عدد اسپرد روی کاغذ: سفارش‌ها سریع‌تر پر می‌شوند و در ساعات پرنوسان، لغزش قیمت کمتر است.

این تفاوت برای معامله‌گری که ماهی چند معامله انجام می‌دهد تقریباً نامحسوس است. اما برای کسی که روزانه معامله می‌کند یا در زمان انتشار اخبار وارد می‌شود، تفاوت محسوسی می‌سازد.

برای چه کسی مناسب است: کسانی که به‌طور منظم معامله می‌کنند، سبک‌های کوتاه‌مدت‌تر، و کسانی که کیفیت اجرا برایشان از چند سنت اسپرد مهم‌تر است.

نکتهٔ مهم: در بسیاری از کارگزاران، حساب‌های ECN کمیسیون جداگانه‌ای به ازای هر لات می‌گیرند. پیش از افتتاح، جدول کامل هزینه را از پشتیبانی بگیرید و بپرسید آیا کمیسیون جداگانه وجود دارد یا نه. اسپرد پایین با کمیسیون بالا ممکن است در مجموع گران‌تر از اسپرد کمی بالاتر بدون کمیسیون تمام شود.

حساب Elite؛ فقط وقتی حجم توجیهش کند

با حدود ۲۰۰۰ دلار باز می‌شود و اسپردش از ۰٫۱ پیپ شروع می‌شود — یعنی حدود ۰٫۲ پیپ کمتر از دو حساب قبلی.

این ۰٫۲ پیپ دقیقاً چقدر می‌ارزد؟ بیایید حساب کنیم.

محاسبهٔ نقطهٔ سربه‌سر

روی طلا، هر پیپ برای یک لات استاندارد تقریباً یک دلار ارزش دارد. پس صرفه‌جویی شما در هر لات حدود ۲۰ سنت است.

سناریوی اول — ۲۰ لات در ماه: صرفه‌جویی ماهانه حدود ۴ دلار. برای رسیدن به Elite باید ۱۹۰۰ دلار بیشتر بگذارید. این تفاوت با ۴ دلار در ماه هرگز جبران نمی‌شود.

سناریوی دوم — ۱۰۰ لات در ماه: صرفه‌جویی ماهانه حدود ۲۰ دلار، یعنی ۲۴۰ دلار در سال. بهتر است، اما هنوز قفل کردن ۱۹۰۰ دلار اضافه را قاطعانه توجیه نمی‌کند.

سناریوی سوم — ۳۰۰ لات در ماه: صرفه‌جویی ماهانه حدود ۶۰ دلار و سالانه ۷۲۰ دلار. اینجا Elite واقعاً منطقی است.

قاعدهٔ کلی: تا وقتی حجم ماهانهٔ شما به سه‌رقمی نرسیده، اسپرد پایین‌تر انگیزهٔ کافی برای قفل کردن سرمایهٔ بیشتر نیست. و اگر تازه شروع کرده‌اید، حجم سه‌رقمی ماهانه اصلاً هدف مناسبی نیست.

چرا اهرم Elite کمتر است؟

اهرم حداکثری در Elite برابر ۱:۳۰۰ است، در حالی که Standard و ECN تا ۱:۴۰۰ می‌روند. این در نگاه اول عجیب است — چرا حساب گران‌تر اهرم کمتری دارد؟

دلیلش مدیریت ریسک است. حساب Elite با سرمایهٔ بزرگ‌تر کار می‌کند و اهرم بالاتر روی سرمایهٔ بزرگ‌تر یعنی موقعیت‌های اسمی بسیار بزرگ. کاهش اهرم در این سطح، هم ریسک کارگزار را کنترل می‌کند و هم ریسک خودِ معامله‌گر را.

و در عمل این محدودیت برای صاحب چنین حسابی مشکلی ایجاد نمی‌کند: کسی که ۲۰۰۰ دلار سرمایه دارد، معمولاً نیازی به اهرم ۱:۴۰۰ ندارد. اگر دارد، مشکلش اهرم نیست، مدیریت ریسکش است.

جزئیات کامل‌تری می‌خواهید؟
امتیاز کارشناسی، شماره مجوز، ساختار شرکتی، فهرست نمادها و شرایط کاربران ایرانی — همه در یک صفحه.
بررسی کامل بروکر متاگلد در بروکرچی
چهار نوع حساب فارکس با ویژگی‌های مختلف، تمرکز روی حساب کریپتو با اهرم پایین
حساب‌ها با شرایط مختلف برای نیازهای متنوع طراحی شده‌اند

حساب Crypto؛ چرا اهرمش این‌قدر پایین است

حساب ارز دیجیتال با حدود ۵۰۰ دلار باز می‌شود و حداکثر اهرمش ۱:۵۰ است — یعنی یک‌هشتم اهرم حساب Standard.

این محدودیت سخت‌گیری نیست؛ بازتاب واقعیت بازار است. نوسان روزانهٔ ارزهای دیجیتال چند برابر جفت‌ارزهای اصلی فارکس است. حرکتی که در یورو-دلار در یک هفته اتفاق می‌افتد، ممکن است در بیت‌کوین در چند ساعت رخ دهد.

با اهرم ۱:۴۰۰ روی دارایی‌ای که در یک روز ده درصد حرکت می‌کند، حساب در چند دقیقه صفر می‌شود. اهرم ۱:۵۰ یعنی حرکت دو درصدی خلاف جهت، کل مارجین را می‌بلعد — که هنوز هم برای این بازار پرریسک است.

برای چه کسی مناسب است: کسانی که تمرکز اصلی‌شان رمزارز است و می‌خواهند در همان پلتفرم معاملات فارکس، رمزارز هم داشته باشند.

هشدار عملی: اگر تجربهٔ معامله در بازار پرنوسان ندارید، حساب رمزارز جای شروع نیست.

هزینهٔ واقعی هر معامله؛ فراتر از اسپرد

مقایسهٔ حساب‌ها بر اساس اسپرد، مقایسهٔ ناقصی است. هزینهٔ واقعی هر معامله از چهار جزء تشکیل می‌شود و اسپرد فقط یکی از آن‌هاست.

جزء اول: اسپرد

فاصلهٔ بین قیمت خرید و فروش. عددی که در جدول‌ها تبلیغ می‌شود معمولاً «شروع از» است، یعنی بهترین حالت در آرام‌ترین ساعات بازار. در ساعات پرنوسان یا زمان انتشار اخبار، اسپرد واقعی می‌تواند چند برابر شود.

نتیجهٔ عملی: اگر می‌خواهید اسپرد واقعی یک حساب را بسنجید، در ساعت شلوغ بازار نگاه کنید، نه در نیمه‌شب.

جزء دوم: کمیسیون

مبلغ ثابتی که در برخی انواع حساب — معمولاً حساب‌های ECN — به ازای هر لات گرفته می‌شود. این هزینه در عدد اسپرد دیده نمی‌شود.

محاسبه‌اش ساده است: کمیسیون رفت و برگشت را به هزینهٔ اسپرد اضافه کنید. حسابی با اسپرد ۰٫۳ پیپ و کمیسیون ۶ دلار در هر لات رفت‌وبرگشت، در عمل گران‌تر از حسابی با اسپرد ۰٫۹ پیپ بدون کمیسیون است. حتماً بپرسید کدام حساب کمیسیون دارد.

جزء سوم: سواپ

هزینه یا سود شبانه‌ای که برای نگه داشتن موقعیت پس از پایان روز معاملاتی محاسبه می‌شود. برای معامله‌گر روزانه که موقعیتی را شب نگه نمی‌دارد، این جزء صفر است. برای کسی که موقعیت را هفته‌ها باز نگه می‌دارد، ممکن است از اسپرد هم بزرگ‌تر شود.

و توجه کنید که یک شب در هفته معمولاً سواپ سه‌برابری دارد، چون تسویهٔ آخر هفته را هم پوشش می‌دهد.

جزء چهارم: لغزش قیمت

تفاوت بین قیمتی که انتظار داشتید و قیمتی که سفارش واقعاً در آن پر شد. این جزء در هیچ جدول هزینه‌ای نوشته نمی‌شود اما واقعی است، و دقیقاً همان‌جایی است که تفاوت مدل‌های اجرا خودش را نشان می‌دهد.

برای معامله‌گر کم‌حجم و بلندمدت، لغزش تقریباً بی‌اهمیت است. برای اسکالپر، ممکن است بزرگ‌ترین جزء هزینه باشد — بزرگ‌تر از اسپرد و کمیسیون رویِ‌هم.

اهرم را چطور واقعاً تنظیم کنیم

بیشتر معامله‌گران تازه‌کار اهرم را روی بیشترین مقدار ممکن می‌گذارند، با این تصور که «اهرم بیشتر یعنی امکان بیشتر». این تصور از پایه اشتباه است، و بد نیست یک بار برای همیشه با عدد ببینیم چرا.

اهرم چه کاری می‌کند و چه کاری نمی‌کند

اهرم فقط تعیین می‌کند برای باز کردن یک حجم مشخص، چقدر مارجین قفل شود. حجم معامله را شما انتخاب می‌کنید، نه اهرم.

مثال: با اهرم ۱:۱۰۰ برای باز کردن یک لات استاندارد حدود ۱۰۰۰ دلار مارجین لازم است. با اهرم ۱:۴۰۰ همان یک لات فقط ۲۵۰ دلار مارجین می‌خواهد. اما در هر دو حالت، اگر بازار ۵۰ پیپ خلاف شما حرکت کند، زیان یکسان است — چون حجم یکسان است.

پس اهرم بالاتر ضرر شما را بیشتر نمی‌کند. کاری که می‌کند این است که اجازه می‌دهد حجم بزرگ‌تری باز کنید — و همین‌جاست که خطر شروع می‌شود، چون وسوسه‌اش زیاد است.

روش درست: از حد ضرر شروع کنید، نه از اهرم

ترتیب درست تصمیم‌گیری این است:

یک. تعیین کنید در این معامله حداکثر چند درصد سرمایه را حاضرید از دست بدهید. یک تا دو درصد قاعدهٔ متعارف است.

دو. حد ضرر را بر اساس تحلیل تعیین کنید، نه بر اساس مبلغ. مثلاً ۴۰ پیپ زیر نقطهٔ ورود.

سه. حجم را طوری حساب کنید که ۴۰ پیپ ضرر برابر همان یک تا دو درصد شود.

چهار. حالا ببینید این حجم چقدر مارجین می‌خواهد. اگر مارجین آزادتان کافی است، اهرم فعلی کافی است.

با این ترتیب، اهرم دیگر تصمیم اول نیست؛ نتیجهٔ محاسبه است. و معمولاً معلوم می‌شود که اهرم ۱:۱۰۰ یا حتی کمتر برای اکثر سبک‌ها کافی است.

سه اشتباه رایج در انتخاب حساب

اشتباه اول: انتخاب حساب سنگین برای «حرفه‌ای‌تر دیده شدن»

هیچ‌کس نوع حساب شما را نمی‌بیند. تنها چیزی که اهمیت دارد این است که اعداد حساب با اعداد واقعی شما بخواند. قفل کردن ۲۰۰۰ دلار در حسابی که مزیتش برای حجم شما سالی چند ده دلار است، تصمیم بدی است — به‌ویژه اگر آن ۱۹۰۰ دلار اضافه، سرمایه‌ای باشد که به آن نیاز دارید.

اشتباه دوم: نادیده گرفتن کمیسیون

اسپرد پایین‌تر همیشه ارزان‌تر نیست. اگر حساب کمیسیون جداگانه دارد، هزینهٔ کل را حساب کنید نه فقط اسپرد را. این تنها راه مقایسهٔ منصفانه است.

اشتباه سوم: انتخاب حساب رمزارز به‌عنوان نقطهٔ شروع

اهرم پایین این حساب نشانهٔ ریسک بالای دارایی زیرین است، نه محدودیت بی‌دلیل. اگر تازه‌وارد هستید، شروع از پرنوسان‌ترین بازار موجود انتخاب خوبی نیست.

مقایسه هزینه‌های واقعی معامله فارکس، کفه سنگین‌تر به هزینه‌های غیر از اسپرد اختصاص دارد
هزینهٔ معامله تنها به اسپرد محدود نمی‌شود

حساب دمو را برای آزمودن نوع حساب به کار بگیرید

پیش از آنکه سرمایهٔ واقعی را در یک نوع حساب قفل کنید، می‌توانید تجربه‌اش را در دمو بسنجید. متاگلد بیش از ۴۰۰ نماد معاملاتی دارد و کار کردن با آن‌ها در دمو بی‌هزینه است.

چهار چیزی که در دمو می‌توانید بسنجید: رفتار اسپرد در ساعات مختلف، سرعت پر شدن سفارش، ظاهر و امکانات پلتفرم، و مشخصات هر نماد شامل حداقل حجم و ساعات معاملاتی.

اما یک هشدار مهم: دمو را معیار نهایی کیفیت اجرا قرار ندهید. تفاوت رفتار قیمت در حساب دمو و حساب واقعی معمولاً در ساعات پرنوسان خودش را نشان می‌دهد. اگر استراتژی شما به اجرای دقیق در لحظات شلوغ وابسته است، نتیجهٔ دمو تضمینی برای حساب واقعی نیست.

روش عملی‌تر: پس از دمو، با حساب Standard و مبلغ کم شروع کنید. چند هفته معاملهٔ واقعی با سرمایهٔ کوچک، اطلاعات دقیق‌تری از هر مقدار دمو به شما می‌دهد.

حساب بدون سواپ؛ گزینه‌ای که روی حساب‌ها سوار می‌شود

متاگلد حساب بدون سواپ روی طلا و جفت‌ارزها ارائه می‌دهد. این یک نوع حساب جداگانه نیست، بلکه ویژگی‌ای است که روی حساب موجود اعمال می‌شود.

سواپ همان هزینه یا سود شبانه‌ای است که برای نگه داشتن موقعیت باز پس از پایان روز معاملاتی محاسبه می‌شود. در حساب بدون سواپ این محاسبه انجام نمی‌شود.

اما یک نکتهٔ مهم که بررسی بروکرچی هم صریحاً به آن اشاره کرده: حساب‌های بدون سواپ در بسیاری از کارگزاران محدودیت زمانی دارند و ممکن است پس از مدتی کارمزد نگهداری جایگزین اعمال شود. این شرط را پیش از افتتاح حساب بررسی کنید و پاسخ کتبی بگیرید.

ارز پایه؛ انتخابی که بعداً برنمی‌گردد

هنگام ساخت هر حساب معاملاتی، ارز پایه را هم انتخاب می‌کنید. ارز پایه یعنی واحدی که موجودی، سود و زیان و مارجین شما با آن محاسبه و نمایش داده می‌شود.

این انتخاب معمولاً پس از افتتاح قابل تغییر نیست. اگر بخواهید عوضش کنید، باید حساب معاملاتی جدیدی بسازید و سرمایه را منتقل کنید — که خودش یک لایه تبدیل ارز و هزینه اضافه می‌کند.

برای بیشتر کاربران ایرانی دلار آمریکا انتخاب منطقی است. دلیلش این است که نمادهای اصلی — به‌ویژه طلا که تمرکز اصلی این کارگزار است — دلاری قیمت‌گذاری می‌شوند. با ارز پایهٔ دلاری، یک لایه تبدیل ارز و هزینهٔ پنهان آن حذف می‌شود و محاسبهٔ سود و زیان هم شفاف‌تر است.

اگر ارز پایه‌ای غیر از دلار انتخاب کنید، هر معامله روی نماد دلاری یک تبدیل ضمنی دارد و نوسان نرخ آن ارز در برابر دلار به سود و زیان شما اضافه می‌شود — نوسانی که ربطی به تحلیل شما ندارد.

تابلوی راهنمای انواع حساب فارکس، سه فلش به سمت حساب دمو، بدون سواپ و حساب‌های متعدد
استفاده از حساب دمو و گزینه‌های مختلف برای آزمودن و انتخاب حساب

روش سه‌سؤالی برای انتخاب حساب

به‌جای مقایسهٔ جدول‌ها، این سه سؤال را از خودتان بپرسید:

سؤال یک: چقدر سرمایه دارید که از دست دادنش زندگی‌تان را مختل نمی‌کند؟

اگر جواب کمتر از ۵۰۰ دلار است، Standard تنها گزینهٔ منطقی است. اگر بین ۵۰۰ تا ۲۰۰۰ دلار است، بین Standard و ECN انتخاب کنید. اگر بالاتر است، سؤال بعدی را ببینید.

سؤال دو: ماهانه چند لات معامله می‌کنید؟

اگر نمی‌دانید، یعنی هنوز به‌اندازهٔ کافی معامله نکرده‌اید که این سؤال معنا داشته باشد — پس Standard. اگر زیر ۱۰۰ لات است، ECN. اگر بالای ۲۰۰ لات است، Elite را حساب کنید.

سؤال سه: چه چیزی معامله می‌کنید؟

اگر تمرکزتان روی طلا و جفت‌ارز است، سه حساب اول. اگر روی رمزارز است، حساب Crypto. اگر هر دو، می‌توانید از یک کابین کاربری دو حساب معاملاتی جدا بسازید.

می‌توانید بیش از یک حساب داشته باشید

نکته‌ای که خیلی‌ها نمی‌دانند: معمولاً از یک کابین کاربری می‌توان چند حساب معاملاتی با انواع مختلف ساخت. این امکان دو کاربرد عملی دارد.

جدا کردن استراتژی‌ها. اگر هم معاملهٔ بلندمدت دارید و هم کوتاه‌مدت، جدا کردنشان باعث می‌شود گزارش عملکرد هر کدام را جداگانه ببینید و بدانید کدام واقعاً سودده است.

جدا کردن سرمایهٔ آزمایشی. وقتی می‌خواهید استراتژی جدیدی را با پول واقعی امتحان کنید، حساب جدا با مبلغ کم بسازید تا اگر شکست خورد، سرمایهٔ اصلی دست‌نخورده بماند.

سؤالات متداول

بعداً می‌توانم نوع حسابم را تغییر دهم؟

معمولاً می‌توانید حساب معاملاتی جدیدی از نوع دیگر بسازید و سرمایه را بین حساب‌ها منتقل کنید. تبدیل مستقیم نوع یک حساب موجود همیشه ممکن نیست؛ این را از پشتیبانی بپرسید.

ارز پایهٔ حساب را می‌توانم عوض کنم؟

معمولاً خیر. ارز پایه در زمان افتتاح انتخاب می‌شود و برای تغییرش باید حساب جدید بسازید. برای بیشتر کاربران ایرانی دلار انتخاب منطقی است، چون نمادهای اصلی از جمله طلا دلاری قیمت‌گذاری می‌شوند.

کدام حساب برای معاملهٔ طلا بهتر است؟

به حجم شما بستگی دارد. برای حجم کم و متوسط، Standard یا ECN. اگر ماهانه چند صد لات طلا معامله می‌کنید، محاسبهٔ سربه‌سری که در بالا آوردیم را انجام دهید.

اهرم را می‌توانم تغییر دهم؟

در بیشتر کارگزاران اهرم حساب از کابین کاربری قابل تنظیم است، تا سقف مجاز آن نوع حساب. توصیه می‌کنیم اهرم را در بیشترین حالت ممکن نگذارید؛ آن را متناسب با حجم معامله و حد ضررتان تنظیم کنید.

تفاوت واقعی Standard و ECN چیست وقتی اسپرد شروعشان یکی است؟

تفاوت در کیفیت اجرا و مدل مسیریابی سفارش است، نه در عدد اسپرد پایه. برای معامله‌گر کم‌حجم این تفاوت محسوس نیست؛ برای معامله‌گر پرتکرار و به‌ویژه در ساعات پرنوسان، هست.

حداقل حجم معامله در هر حساب چقدر است؟

این عدد به نماد بستگی دارد، نه فقط به نوع حساب. متاگلد بیش از ۴۰۰ نماد معاملاتی دارد و مشخصات هر نماد — شامل حداقل حجم و ساعات معاملاتی — در خود پلتفرم قابل مشاهده است. پیش از اولین معامله روی هر نماد جدید، این مشخصات را ببینید.

آیا برای هر حساب باید جداگانه احراز هویت کنم؟

خیر. احراز هویت در سطح کابین کاربری انجام می‌شود، نه در سطح هر حساب معاملاتی. یک بار که تأیید شدید، می‌توانید چند حساب بسازید.

اگر حسابم به کال مارجین بخورد چه اتفاقی می‌افتد؟

وقتی مارجین آزاد به سطح مشخصی برسد، ابتدا هشدار می‌گیرید و اگر بازار همچنان خلاف شما حرکت کند، موقعیت‌ها به‌طور خودکار بسته می‌شوند تا از منفی شدن حساب جلوگیری شود. سطح دقیق این آستانه به نوع حساب بستگی دارد و بهتر است پیش از شروع آن را از پشتیبانی بپرسید.

حساب Elite واقعاً چه چیزی بیشتر از ECN دارد؟

عمدتاً اسپرد پایین‌تر (از ۰٫۱ پیپ در برابر ۰٫۳ پیپ). محاسبهٔ سربه‌سری که در بالا آوردیم نشان می‌دهد این مزیت فقط در حجم‌های بالا معنادار می‌شود. اگر خدمات جانبی دیگری هم به این سطح تعلق می‌گیرد، فهرستش را از پشتیبانی بخواهید تا مقایسه کامل باشد.

آیا می‌توانم بین حساب‌هایم پول جابه‌جا کنم؟

معمولاً بله، انتقال داخلی بین حساب‌های یک کابین کاربری امکان‌پذیر است و سریع‌تر از برداشت و واریز دوباره است. اگر ارز پایهٔ دو حساب متفاوت باشد، تبدیل ارز انجام می‌شود که هزینه دارد.

جمع‌بندی

انتخاب حساب در متاگلد در عمل به دو عدد برمی‌گردد: سرمایه‌ای که دارید و حجمی که معامله می‌کنید.

اگر سرمایهٔ شما زیر ۵۰۰ دلار است یا هنوز حجم ماهانهٔ مشخصی ندارید، Standard انتخاب درست است و هیچ چیزی از دست نمی‌دهید. اگر منظم معامله می‌کنید و کیفیت اجرا برایتان مهم است، ECN. و Elite تنها زمانی منطقی است که عدد و رقم صرفه‌جویی اسپرد، قفل کردن ۱۹۰۰ دلار اضافه را توجیه کند — که برای بیشتر معامله‌گران نمی‌کند.

اشتباه رایج این است که افراد حساب سنگین‌تر را نشانهٔ حرفه‌ای بودن می‌دانند. حرفه‌ای بودن در انتخاب حسابی است که با اعداد واقعی شما بخواند، نه در بزرگ‌ترین گزینهٔ موجود.

پیش از افتتاح حساب، بررسی مستقل را ببینید
بروکرچی متاگلد را در شش شاخص جداگانه ارزیابی کرده است: رگولاتوری، شرایط معاملاتی، واریز و برداشت، پشتیبانی، پلتفرم و امنیت.
مشاهده صفحه بررسی متاگلد

آیا این مقاله برایتان مفید بود؟

🙏 ممنون از بازخوردتان!

نظرات کاربران

هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر می‌دهد.

مقالات مرتبط